Karaman Ekolojik Şartlarında İkinci Ürün Olarak Yetiştirilen Karabuğdayın (Fagopyrum esculentum Moench) Agronomik ve Kalite Özelliklerinin Araştırılması

Uğur Güzelsarı, Yüksek Kan

Özet


Bu araştırma  2013 yılında Karaman  ekolojik şartlarında farklı azot (0, 5 ve 10 kg/da)  dozlarında  ve  ekim  zamanlarında  (5  Temmuz,  19  Temmuz,  4  Ağustos) yetiştirilen  karabuğdayın verim  ve kalite özelliklerini tespit etmek amacıyla,  Karaman ekolojik  koşullarında  yürütülmüş  ve  kalite  analizleri  ise  S.Ü.  Ziraat  Fak.  Tıbbi  ve Aromatik  Bitkiler  Laboratuvarında  yapılmıştır.  Tarla  Denemeleri  Tesadüf  Bloklarında Bölünmüş  Parseller  Deneme  Desenine  göre  ana  parseller  ekim  zamanını  alt  parseller gübre  dozlarını  oluşturacak  düzende  üç  tekrarlamalı  olarak  kurulmuştur.  Çalışmada karabuğday  bitkisinden elde edilen sonuçlara göre; vejetasyon süresi 74.46-89.02  gün; bitki  boyu  42.60-98.67  cm;    drog  herba  verimi  374.43-976.38  kg/da;  tohum  verimi 42.54-115.78 kg/da ve  rutin  miktarı  herbada  %  0.733-2.862  arasında değişim göstermiştir. Bu  araştırma  sonuçlarına  göre;  Karabuğday  Karaman  ve  benzer  ekolojilerde herba verimi için 10 kg/da azot ve gübresi uygulanarak  Temmuz ayı içinde birinci ekim zamanında  (5  Temmuz  2013)  ekimi  yapılarak  karabuğday  yetiştirilmesinin  uygun olacağı sonucuna varılmıştır.


Tam Metin:

PDF

Referanslar


Acar R (2009). Karabuğday (Köşeli Buğday)’ın Tarımı. Konya Ticaret Borsası Dergisi, 11:31. 30-7.

Acar R, Güneş A, Gumadov N, Topal İ(2011). Farklı Bitki Sıklıklarının Karabuğdayda (FagopyrumesculentumMoench.) Verim Ve Bazı Verim Unsurlarına Etkisi. Selçuk Tarım Ve Gıda Bilimleri Dergisi,25:3, 47-51.

Anonim (2012). Batı Akdeniz Kalkınma Ajansı Tıbbi ve Aromatik Bitkiler Sektör Raporu, BAKA, 7, Isparta, Aralık 2012, 3-20

Anonim (2016). II. Tıbbi ve Aromatik Bitkiler Çalıştayı (12-13 Mart 2016), Afyonkarahisar.

Bilgiçli N(2008). Utilization of Buckwheat Flour İn TurkishTraditionalFoods. Bhosporus ICC International Conference..

Choi BH, Park KY, Park RK (1992).BuckwheatGeneticResources in Korea. BuckwheatGeneticResources in East Asia. International Crop Network Series 6. IBPGR, 45-52.

Dizlek H, Özer MS, İnanç E, Gül H(2009). Karabuğday’ın (FagopyrumesculentumMoench.) Bileşimi ve Gıda Sanayinde Kullanım Olanakları. Gıda Dergisi, 34 (5), 317-324.

Fessas D, Signorelli M, Pagani A, Mariotti M, Iametti S, Schiraldi A(2008). GuidelinesForBuckwheatEnrichedBread: Thermal Analysis Approach. Journal of Thermal Analysis andCalorimetry, 91, 1, 9-16.

Guo YZ, Chen QF, Yang LY, Huang YH(2007). AnalysesOf TheSeed Protein Contents On TheCultivatedAnd Wild BuckwheatFagopyrumesculentumResources. GeneticResourcesandCropEvolution, 54, 7, 1465-72.

Gulpinar AR, Orhan IE, Kan A, Senol FS, Celik SA, Kartal M, 2012. Estimation of in vitro neuroprotective properties and quantification of rutin and fatty acids in buckwheat (Fagopyrum esculentum Moench) cultivated in Turkey. Food research international, 46, 2, 536-43.

Kan A (2011). Konya Ekolojik Koşullarında Yetiştirilen Karabuğdayın (FagopyrumesculentumMoench) Bazı Kalite Özelliklerinin Araştırılması, Selçuk Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi, 25 (4), 66-70.

Park J, Chang K, Park B, Lim Y, Park C (2007). Effectsof PlantingDensityandFertilization On Yieldand Rutin Content in TartaryBuckwheat(Fagopyrumtataricum). TheJournal of theKoreanSociety of International Agriculture.

Sherchand K (1992). BuckwheatGeneticResources in Nepal. BuckwheatGeneticResources in East Asia. International Crop Network Series 6. IBPGR. p:75-86.

Skerritt J(1986). MolecularComparisonof Alcohol-SolubleWheatandBuckwheatProteins.CerealChem, 63, 4, 365-9.

Süzer S(2007). Karabuğday Tarımı ve Çölyak Hastalarının Beslenmesindeki Önemi, http://www.tarimmerkezi.com.

Tsuneo N(2004). A Historyof Buckwheat (Soba NoodleSeed) andİtsAdvantages, FoodsandFoodIngred J Jpn, 209 (4), 345-353.

Wijngaard H, Arendt EK (2006). Buckwheat. CerealChemistry, 83, 4, 391-401.


Refback'ler

  • Şu halde refbacks yoktur.